در اين آيه مباركه ملاحظه مىشود كه علاوه بر آنكه محبّين به دشمنان خدا را از صفّ مؤمنين بطور قاطع جدا مىكند ، بهترين صفت مؤمنين و روشن‌ترين أثر روحى آنان را عدم محبّت به دشمنان خدا قرار داده كه بدين مناسبت دائماً از روح خدا بدانها افاضه ميگردد و در بهشتهاى جاودان زيست خواهند نمود ، آنان مورد رضاى خداى خود بوده و خود نيز از خداى خود راضى خواهند بود . و از همه بالاتر آنكه فقط و فقط اين دسته از مؤمنين را كه روحشان با صفت حبّ به خدا و رسول و عدم حبّ به دشمنان خدا و رسول آميخته شده است ، حزب خدا معرّفى نموده و علناً سعادت و نجاح مطلق را منحصراً بدين افراد سپرده است . در كتب أخبار أبوابى راجع به حبّ و بغض وارد شده است . در اين أخبار كه مجموعاً مىتوان گفت به حدّ تواتر رسيده است ، اصل حبّ و بغض را از اصول دين شمرده و بقيّهء أعمال صالحه را از متفرّعات آن قرار داده است . أبوعُبَيدهء حَذّاء از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه : قَالَ عَلَيْهِ السَّلَامُ : مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَ أَبْغَضَ لِلَّهِ وَ أَعْطَى لِلَّهِ فَهُوَ مِمَّنْ كَمَلَ إيمَانُهُ . « 1 »

--> نمايند ، اگرچه اين دشمنان ، پدران يا پسران يا برادران و يا خاندان آنها باشند . خداوند در قلوب اين مؤمنين ايمان را تثبيت نموده و با روحى از نزد خود ، آنان راتأييد كرده است . و آنان را در باغهائى وارد مىسازد كه از زير آنها نهرها جارى و روان است و به طور ابدى در آن بهشتها زندگى مىكنند و خدا از آنها راضى و آنها نيز از خدا راضى هستند . ايشان حزب و گروه خدا ميباشند . آگاه باشيد كه تنها حزب و گروه خدا ، رستگاران واقعىاند . » ] ( 1 ) - « اصول كافى » ج 2 ، ص 124 [ و آية الله سيّد شرف الدّين عاملى در كتاب « الفصول المهمّة » طبع پنجم ، مطبعهء نعمان - نجف ، ص 5 روايت مىكند كه :